Ook nieuwsgierig geworden naar Spritsjes en wie er achter Spritsjes zit?

 

Een Spritsje is een bericht met een kwinkslag, voorzien van een eigengemaakte iPad tekening. De berichten zijn licht van karakter en snel verteerbaar. De inhoud schets het leven van alle dag. Het leven kritisch belicht. Soms met humor of ironie, maar somberen werkt ook prima. Cynisch worden ze nooit.

 

Een abonnement op Spritsjes is geheel gratis. Ze verschijnen gemiddeld een keer per week. Een bonbon in mijn mailbox, aldus menig Spritslezer. Klik hier>> om je aan te melden. 

 

Geschiedenis Spritsjes

In 2009 start Lea van Someren (1953) met schrijven. Bij haar karakter passen geen lange verhalen. Dus kiest ze voor kort en krachtig. Het leven biedt onderwerpen te over. De korte verhaaltjes en anekdotes deelt ze in kleine kring. Ze ontvangt er positieve reacties op.

Het is 2011 als ze de stap durft te zetten om de korte berichten aan een groter publiek aan te bieden. Zo ontstaat het Spritsje, een bericht met een kwinkslag. Spritsjes zijn zoete koekjes met een korrelige samenhang. Zo ook deze berichten. Zoet en korrelig. Het leven kritisch belicht. Soms met humor of ironie, maar somberen werkt ook prima. Cynisch wordt ze nooit.

 

Op Twitter is Spritsjes sinds 2012 te volgen. De onderwerpen zijn dan vaak politiek van aard. Tot september 2015. Dan last zij een radiostilte in. De korte berichten dreigden in herhaling te vervallen. Tijd voor herbezinning.

 

Vanaf januari 2016 maakt zij de overstap naar 'digitaaltjes', digitale tekeningen en schilderijtjes van eigen hand, ook nu gebaseerd op dingen die voorbij komen. De naam blijft ongewijzigd want ook in deze vorm krijgen de onderwerp een korrelige structuur en is de inhoud zoet van karakter.

 

Abonneer je op Spritsjes en ontvang ze automatisch via de email.

 

 

Voorbeeld van een Ipad-tekening

"Gluren bij de buren is een leuk tijdverdrijf hoor, maar mag ik u verzoeken mij en de mijnen enige privacy te gunnen tijdens ons broedseizoen en geen camera's op te hangen op onze broedplaats?

"U wil toch ook geen pottenkijkers in uw slaapkamer," aldus het verzoek van meneer de Uil.

 

Ben je nieuwsgierig naar eerdere Spritsjes? Klik dan hier.

Een Spritsje uit het archief

Meeleven

Van telefoongesprekken hoor je maar de helft. In de trein is dat behoorlijk irritant. Ongevraagd geconfronteerd te worden met (prive-)zaken. Daar zitten we niet op te wachten.

Dat geldt niet voor het volgende gesprek. "Met mij. Ik heb net gehoord van oma. Ben onderweg. Om 9 uur sta ik op het station. Kom je me dan ophalen? Tot zo."

Wat de gebelde zegt en antwoordt, horen we niet. Dat hoeft ook niet. De boodschap is kort en laat aan duidelijkheid niets te wensen over.

Een gevoel van medeleven blijft achter.